Hoe bereken je de dosis roodlichttherapie: een praktische handleiding van mW/cm² naar J/cm²

13-05-2026 — Laatst bijgewerkt op 15 mei 2026. Leestijd: 10 minuten

Als je je hebt verdiept in roodlichttherapiepanelen, is je waarschijnlijk iets verwarrends opgevallen: merken adverteren graag met het wattage. "1500W paneel." "200 LED's." "Totaal vermogen van 600W." Maar geen van die cijfers vertelt je wat er echt toe doet: hoeveel joules per vierkante centimeter je huid daadwerkelijk ontvangt .

Dat getal, dosis of fluentie genoemd, is een van de belangrijkste technische waarden die worden gebruikt om een ​​roodlichttherapiesessie te beschrijven en te vergelijken. Het voorspelt op zichzelf geen klinische resultaten, maar zonder die waarde kunnen wattage en het aantal LED's niet aangeven waaraan het lichaam daadwerkelijk wordt blootgesteld. En het goede nieuws is dat het berekenen ervan eenvoudig is als je de formule eenmaal kent.

Deze handleiding beschrijft precies hoe u een bestralingssterkte (mW/cm²) omzet in een dosis (J/cm²), hoe u eenheden kunt omrekenen, hoe u een dosis kunt verdelen over rode en nabij-infrarode golflengten, en de veelvoorkomende fouten die ertoe leiden dat mensen hun waarden overschatten of verkeerd interpreteren.

De basisformule die je nodig hebt

Doseringsformule voor roodlichttherapie uitgelegd

Vrijwel elke doseringsberekening voor roodlichttherapie komt neer op één vergelijking:

J/cm² = mW/cm² × seconden ÷ 1000

Dat is alles. De dosis (in joules per vierkante centimeter) is gelijk aan de bestralingssterkte (in milliwatt per vierkante centimeter) vermenigvuldigd met de blootstellingstijd (in seconden), gedeeld door 1000.

De stap 'delen door 1000' is slechts de omrekening van milli- naar basiseenheden (1000 mW = 1 W en 1 W·s = 1 J). Als je beide zijden in dezelfde eenheden houdt, werkt de formule altijd.

Waarom deze formule de standaard is

Roodlichttherapie werkt via fotobiomodulatie (PBM) – een niet-thermisch mechanisme waarbij fotonen in het rode en nabij-infrarode spectrum interageren met mitochondriale chromoforen. De mate van biologisch effect hangt voornamelijk af van drie factoren: de golflengte, de bestralingsintensiteit op de huid en de totale blootstellingstijd. Bestralingsintensiteit × tijd = energiedichtheid, oftewel J/cm².

Daarom rapporteren alle serieuze PBM-onderzoekspapers, van Hamblin tot Chung tot Huang, de doses in J/cm² in plaats van in paneelvermogen.

De drie niveaus van roodlichttherapie-meting

Voordat we de voorbeelden bekijken, is het handig om te weten dat er in roodlichttherapie eigenlijk drie verschillende 'energie'-waarden zijn, en dat deze vaak door elkaar worden gehaald.

De bestralingssterkte is het uitgangspunt. Het is wat een spectrometer of een geschikte lichtmeter meet op de behandelafstand. Vermenigvuldig dit met de tijd om de fluëntie te verkrijgen. Vermenigvuldig de fluëntie met het behandeloppervlak om de totale energie te berekenen.

De omgekeerde berekening — van "dit paneel verbruikt 600W uit het stopcontact" naar een dosis in J/cm² op de huid — is niet betrouwbaar. Het wattage van een stopcontact omvat verliezen in de driver, warmteverlies en licht dat uw lichaam nooit bereikt. Een paneel van 600W kan op een normale behandelafstand gemakkelijk slechts 40-60 mW/cm² leveren.

Bestralingssterkte versus dosis bij roodlichttherapie

De les: begin altijd met een gemeten bestralingssterkte op de daadwerkelijke behandelafstand, niet met het ingangsvermogen.

Eenheidsomrekening: W/m² naar mW/cm²

Spectrometers en lichtmeters kunnen inconsistent zijn wat betreft de gebruikte eenheden. Sommige geven W/m² weer, andere mW/cm² , en een paar gebruiken lux (wat hier irrelevant is, omdat lux is afgestemd op de gevoeligheid van het menselijk oog, niet op fotobiologie).

De omrekening die u het vaakst nodig heeft is:

1 W/m² = 0,1 mW/cm²

mW/cm² = W/m² × 0,1

De afleiding is eenvoudig:

• 1 W = 1000 mW
• 1 m² = 10.000 cm²
• Dus 1 W/m² = 1000 mW / 10.000 cm² = 0,1 mW/cm²

Als uw meter 800 W/m² aangeeft, is dat 80 mW/cm². Bij een blootstelling van 10 minuten (600 seconden) levert dat 80 × 600 ÷ 1000 = 48 J/cm² op.

Uitgewerkt voorbeeld: 15 cm afstand, 10 minuten belichtingstijd

Hier volgt een realistisch voorbeeld, gebaseerd op een paneel met twee golflengten, gemeten op 15 cm afstand met behulp van een spectroradiometer.

Invoer

Stapsgewijze berekening

Stap 1 — Rode dosis:
$$40 \text{ mW/cm}^2 \times 600 \text{ s} \div 1000 = 24 \text{ J/cm}^2$$

Stap 2 — NIR-dosis:
$$55 \text{ mW/cm}^2 \times 600 \text{ s} \div 1000 = 33 \text{ J/cm}^2$$

Stap 3 — Gecombineerde dosis:
$$24 + 33 = 57 \text{ J/cm}^2$$

Een sessie van 10 minuten op 15 cm afstand met dit paneel levert dus 24 J/cm² rood licht en 33 J/cm² NIR licht op, voor een totaal van 57 J/cm² aan het huidoppervlak .

Waarom verslaggeving door bands belangrijk is

Merk op dat we rood en NIR afzonderlijk hebben berekend. Dit is belangrijk. Rood licht (rond 630-680 nm) en nabij-infrarood licht (rond 800-900 nm en verder) dringen door tot verschillende weefseldiepten en hebben enigszins verschillende effecten. Een paneel dat 57 J/cm² puur rood licht levert, is niet gelijk aan een paneel dat 57 J/cm² puur NIR licht levert, ook al lijkt het getal in de titel identiek.

Als je twee panelen vergelijkt, vraag dan naar de bestralingssterkte per band en de dosis per band , niet alleen naar het totaal.

Berekening van de totale geleverde energie

Als u het over een meting van het hele lichaam of een groot oppervlak wilt hebben, kunt u de dosis beter uitdrukken als totale energie, en niet alleen als energiedichtheid. De formule is:

Totale J = J/cm² × Oppervlakte (cm²)

Gebruikmakend van het bovenstaande voorbeeld, als het effectieve behandelingsgebied 1800 cm² is (ongeveer een paneeloppervlak van 60 cm × 30 cm), dan geldt:

$$57 \text{ J/cm}^2 \times 1,800 \text{ cm}^2 = 102,600 \text{ J} = 102,6 \text{ kJ}$$

Dit getal is handig om de totale lichtafgiftecapaciteit van grotere systemen te vergelijken, maar verwar het niet met wat uw huid ontvangt . Uw huid ontvangt namelijk alleen J/cm². De totale J-waarde is een systeemwaarde, geen waarde per weefsel.

Snel naslagtabel voor dosisberekening

Voeg dit toe aan je bladwijzers. Het toont de dosis in J/cm² voor gangbare bestralingswaarden bij gangbare blootstellingstijden.

Deze tabel is uitsluitend bedoeld voor technische berekeningen en productvergelijkingen. Het definieert geen optimaal behandelingsprotocol.

Voor elke combinatie die niet in de tabel staat, vul je de getallen in bij mW/cm² × seconden ÷ 1000 en je krijgt direct het antwoord.

De bifasische dosis-responsrelatie: meer is niet altijd beter.

Een veelvoorkomende misvatting is dat hogere doses altijd sterkere effecten opleveren. De gepubliceerde literatuur over fotobiomodulatie (met name Huang et al., Dose-Response , 2009/2011) laat het tegenovergestelde zien: PBM volgt een bifasische dosisrespons . Te lage doses hebben geen effect, doses binnen het therapeutische bereik hebben een gunstig effect en te hoge doses kunnen geen effect hebben of zelfs remmende effecten veroorzaken.

Daarom is het doel niet om de J/cm² te maximaliseren. Het doel is om een ​​verstandig dosisbereik te vinden voor het beoogde gebruik en vervolgens de behandelingsomstandigheden consistent te houden, zodat de gebruiker bij elke sessie dezelfde dosis krijgt.

De gebruikelijke doseringen voor onderzoek liggen grofweg binnen deze bereiken, hoewel het juiste aantal afhangt van de golflengte, het doelweefsel en het onderzoeksontwerp:

• Huid / oppervlakkige toepassingen: ~1–10 J/cm²
• Diepere spier- en skeletdoelen: ~10–60 J/cm²
• Protocollen met hoge doses: tot wel ~100 J/cm² in sommige onderzoeken.

Let op: dit zijn algemene richtlijnen uit de literatuur over fotobiomodulatie, geen medische aanbevelingen. Beschouw ze als een indicatie, niet als een voorschrift.

Zes veelgemaakte fouten die dosisberekeningen verstoren

1. Het behandelen van het wattage van de wand als een dosis.

"Mijn paneel is 600W, dus het levert veel joules." Nee, het wattage van de stekker zegt bijna niets over wat er op je huid terechtkomt. De efficiëntie van de driver, de efficiëntie van de LED, de stralingshoek, de afstand en de geometrie van het paneel spelen allemaal een rol tussen het ingangsvermogen en de lichtintensiteit op je huid. Begin altijd met een gemeten lichtintensiteit.

2. Gebruik een zonne-energiemeter als referentiepunt.

Goedkope zonne-energiemeters zijn ontworpen voor het brede zonnespectrum, niet voor het smalbandige rode en NIR-leds. Ze geven vaak een 2 tot 3 keer te hoge waarde aan bij panelen met rood licht, waardoor de dosis dramatisch wordt overschat. Een degelijke spectroradiometer is het juiste instrument; als u een goedkope meter gebruikt voor een ruwe schatting, beschouw die dan ook als een schatting.

3. Alleen de meting van het middelpunt rapporteren

Het midden van een paneel is de heetste plek. Randen en hoeken kunnen 30-50% lager zijn. Als u alleen het midden meet, zal uw gemiddelde dosis te hoog uitvallen voor elke gebruiker die niet met dat ene punt lasergestuurd is. Gebruik een raster – 9 of 25 punten – en rapporteer het gemiddelde, het minimum en een uniformiteitscijfer.

Test met een hittekaart van 9-punts bestraling

4. Vergeten dat de formule seconden gebruikt

Dit is een echt geval. Mensen vullen "10" in in plaats van "600" en krijgen dan een dosis die 60 keer lager is dan in werkelijkheid. De formule is seconden × mW/cm² ÷ 1000 , niet minuten. Zet minuten om naar seconden voordat je gaat rekenen.

5. Het combineren van W/m² en mW/cm² in dezelfde berekening

Als uw meter de waarde in W/m² weergeeft, maar in de specificaties mW/cm² staat, converteer dan eerst voordat u verdergaat. Gebruik de formule mW/cm² = W/m² × 0,1 . Het onbewust combineren van eenheden is een van de meest voorkomende oorzaken van onjuiste berekeningen, met een foutmarge van wel tien keer.

6. Afstand negeren

De bestralingssterkte neemt af met de afstand. Een paneel dat op 15 cm (6 inch) afstand is gemeten, kan op 30 cm (12 inch) afstand minder dan de helft van die bestralingssterkte leveren. Een dosiswaarde zonder vermelding van de meetafstand is betekenisloos. Koppel de dosis altijd aan de afstand waarop deze is gemeten — bijvoorbeeld: "57 J/cm² op 15 cm, 10 minuten blootstelling."

Hoe de afstand de intensiteit van rood licht beïnvloedt

Wat u altijd moet melden bij een dosis.

Het AJ/cm²-getal op zich kan niet worden gereproduceerd of vergeleken. Let bij het publiceren of lezen van een doseringsspecificatie op het volgende:

• Testafstand (bijv. 15 cm, 30 cm)
• Belichtingstijd (in minuten en seconden)
• Modus (alleen rood, alleen NIR of gecombineerd)
• Meetpunten (alleen midden vs. 9-punts raster vs. 25-punts raster)
• Of het nu gaat om een ​​maximumwaarde in het centrum, een gebiedsgewogen gemiddelde of een minimumwaarde.
• Meetinstrument (spectroradiometermodel)
• Uitsplitsing per band (rode dosis, NIR-dosis, totale dosis)

Een paneel dat "120 J/cm² in 10 minuten" rapporteert zonder verdere context, doet in feite een oncontroleerbare bewering. Een paneel dat "57 J/cm² totaal (24 rood + 33 NIR) op 15 cm, gemiddelde van 9 punten, gemeten met een spectroradiometer" rapporteert, geeft je daarentegen iets dat je daadwerkelijk kunt beoordelen.

Oppervlaktedosis versus weefseldosis: nog één laatste kanttekening

Elke formule hierboven geeft de oppervlakte-incidentiedosis weer – de energie die de huid bereikt. De hoeveelheid die daadwerkelijk dieper gelegen weefsel bereikt, is altijd lager, omdat de huid een deel van het licht reflecteert (doorgaans 4-7% voor rood en nabij-infrarood), en absorptie en verstrooiing de intensiteit met de diepte verminderen.

Dus als je "57 J/cm² na 10 minuten" berekent, is dat de dosis aan de huid. De dosis die bijvoorbeeld 1 cm weefseldiepte bereikt, is een fractie daarvan, en die fractie hangt af van de golflengte, huidskleur en het weefseltype. Dit verandert niets aan de manier waarop je de dosis berekent of rapporteert – het is alleen een herinnering dat de dosis aan het huidoppervlak en de dosis in het weefsel niet hetzelfde zijn.

Spectroradiometer testen van het paneel voor roodlichttherapie

Alles samenvoegen

Voor een bruikbare dosis roodlichttherapie is de workflow als volgt:

1. Meet de bestralingssterkte op de daadwerkelijke behandelingsafstand met een gekalibreerde spectroradiometer, in mW/cm² (of converteer van W/m² met ×0,1).
2. Neem monsters van meerdere punten in het behandelgebied — minimaal een raster van 9 punten — en bereken het gebiedsgewogen gemiddelde.
3. Vermenigvuldig met de belichtingstijd in seconden en deel door 1000 om J/cm² te verkrijgen.
4. Rapporteer per band — rood en NIR afzonderlijk — niet alleen een totaalcijfer.
5. Vermeld elke voorwaarde samen met het getal: afstand, tijd, modus, bemonsteringspatroon, apparaat.

Als je dat eenmaal hebt, beschik je over een dosis die reproduceerbaar is, vergelijkbaar tussen verschillende merken en daadwerkelijk betekenisvol voor de persoon die aan het licht wordt blootgesteld.

Korte samenvatting

Houd deze vijf formules bij de hand, zodat u de dosis van elk roodlichttherapiepaneel kunt berekenen, de specificaties van elk product kunt beoordelen en merken kunt herkennen die cijfers noemen die niet kloppen.

Heeft u geverifieerde doseringsgegevens nodig voor uw eigen product?

Voor merken, distributeurs, klinieken en OEM/ODM-kopers kan REDDOT LED productspecifieke bestralings- en dosisgegevens leveren onder gedefinieerde testomstandigheden, waaronder afstand, modus, rastergemiddelde, uitsplitsing van de rode/NIR-band en berekening van de sessieduur.

Volgende in deze reeks

Dit artikel is een inleiding. De volgende 7 artikelen zullen dieper ingaan op de relevante gegevens:

• Joule versus bestralingssterkte: waarom mW/cm² slechts het uitgangspunt is en niet uw uiteindelijke dosis voor roodlichttherapie.
• Wat zijn joules bij roodlichttherapie? Waarom de dosis belangrijker is dan watt en het aantal led's.

Referentie

• Mechanismen en mitochondriale redoxsignalering bij fotobiomodulatie — https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/php.12864
• Overzicht van lichtparameters en de effectiviteit van fotobiomodulatie: duik in de complexiteit — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30550048/
• Het gebruik van fotobiomodulatie in de oogheelkunde – een overzicht van translationeel onderzoek van laboratorium tot kliniek — https://www.frontiersin.org/journals/ophthalmology/articles/10.3389/fopht.2024.1388602/full
• Immunomodulerende effecten van fotobiomodulatie: een uitgebreid overzicht — https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11991943/
• Fotobiomodulatie CME deel I: Overzicht en werkingsmechanisme — https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0190962224001865
• Preklinische evaluatie van dosisafhankelijke effecten van fotobiomodulatietherapie op aanhoudende ontsteking in het kaakgewricht — https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12520452/
• Dosering van roodlichttherapie: complete gids voor dosisberekeningen en behandelprotocollen voor fotobiomodulatie — https://redlightcompass.com/red-light-therapy-dosing/

Dit artikel dient uitsluitend ter educatieve en technische referentie en vormt geen medisch advies. Raadpleeg voor specifieke therapeutische toepassingen de gepubliceerde klinische literatuur en een gekwalificeerde zorgverlener.

Bij het delen van een bericht is het verplicht de bron te vermelden.