Fotobiomodulatie met rood en nabij-infrarood licht kan mitochondriale, redox-, stikstofmonoxide-, calcium- en ontstekingssignalen beïnvloeden, maar klinisch bewijs voor de effecten ervan op auto-immuunziekten is beperkt en aandoeningsspecifiek. Het artikel bespreekt de veiligheid, dosering, regelgeving en de 37-stappeninspectie van REDDOT LED, waarbij wordt benadrukt dat PBM nog in onderzoek is en een aanvulling moet zijn op – en geen vervanging van – de reguliere medische zorg.

Lupuspatiënten vragen zich vaak af of roodlichttherapie veilig is (gezien hun lichtgevoeligheid), hoe het samenwerkt met hydroxychloroquine en of het gewrichtspijn of vermoeidheid kan verlichten. Hoewel de golflengten van rood en nabij-infrarood licht buiten het ultraviolette spectrum vallen waarvan bekend is dat het lupusaanvallen kan uitlokken, zijn er momenteel geen klinische studies specifiek gericht op systemische lupus erythematosus (SLE); daarom blijft het raadplegen van een arts essentieel.

Roodlichttherapie kan de behandeling van auto-immuunziekten ondersteunen door ontstekingen, oxidatieve stress en mitochondriale disfunctie te verminderen. Het bewijs hiervoor is het sterkst bij reumatoïde artritis en psoriasis, terwijl de gegevens over lupus, multiple sclerose en inflammatoire darmziekten beperkt zijn. Het moet met mate en onder medische begeleiding worden gebruikt, als aanvulling op – en niet als vervanging van – de voorgeschreven behandeling.