Bijgewerkt op 17 augustus 2026 | Geschatte leestijd: 13 minuten
Fotobiomodulatie (PBM), beter bekend als roodlichttherapie, is onderzocht op de effecten ervan op mitochondriale signalering, ontstekingsprocessen, bloedsomloop, weefselherstel en bepaalde immuungerelateerde markers. Deze bevindingen zijn biologisch interessant, maar ze bewijzen niet dat een paneel voor thuisgebruik het immuunsysteem versterkt, infecties voorkomt, een verkoudheid verkort of de immuunfunctie bij elke gebruiker verbetert.
De meest accurate conclusie is dat PBM bepaalde cellulaire en inflammatoire reacties kan beïnvloeden onder specifieke experimentele of klinische omstandigheden. Het bewijs is sterker voor sommige lokale toepassingen dan voor brede, algehele "immuunondersteuning". Deze handleiding legt uit wat er is waargenomen, waar het bewijs nog beperkt is, hoe optische parameters de interpretatie beïnvloeden en hoe een apparaat te evalueren zonder technische documentatie te verwarren met klinische effectiviteit.
Bewijsgrens: Rode en nabij-infrarode PBM wordt onderzocht op aandoenings- en protocolspecifieke effecten op ontstekings- en immuungerelateerde processen. Het is geen bewezen behandeling voor verkoudheid, griep, bacteriële infecties of algemene immuunversterking.
Wat is roodlichttherapie en hoe zou het kunnen interageren met immuungerelateerde processen?
Conceptueel diagram van de interactie tussen rood en nabij-infrarood licht en de huid en het onderliggende weefsel.
Wat is fotobiomodulatie precies?
PBM maakt gebruik van zichtbaar rood of nabij-infrarood licht – vaak met een golflengte van ongeveer 600-1100 nm – om biologische reacties te onderzoeken of op te wekken zonder opzettelijk weefselschade te veroorzaken. De exacte golflengtes, bestralingssterkte, blootstellingstijd, bundelgeometrie, behandelgebied en het te behandelen weefsel variëren aanzienlijk tussen studies.
De term "niet-thermisch" voor PBM betekent dat het beoogde primaire mechanisme fotochemisch of fotofysisch is, in plaats van opzettelijke verwarming. Het betekent niet dat een apparaat geen warmte produceert. De huidtemperatuur kan nog steeds stijgen, vooral bij hoge stralingsintensiteit, lange blootstelling, korte behandelafstanden, slechte ventilatie of ontoereikend thermisch beheer.
Zodra licht het weefsel bereikt, wordt het gereflecteerd, verstrooid en geabsorbeerd door meerdere moleculen. Cytochroom c-oxidase in de mitochondriale ademhalingsketen is een van de belangrijkste voorgestelde fotoacceptoren voor rood en nabij-infrarood PBM, maar het is niet het enige voorgestelde mechanisme. Onderzoek bespreekt ook stikstofmonoxide, vluchtige reactieve zuurstofsoorten (ROS), calciumsignalering, lichtgevoelige ionkanalen en andere routes.
De resulterende respons is niet uniform "ATP omhoog en oxidatieve stress omlaag". PBM kan een kortdurend ROS-signaal produceren in verder niet-gestreste cellen, terwijl de oxidatieve stress later kan afnemen in bepaalde gestreste cellen of ziektemodellen. De uitkomsten zijn afhankelijk van de golflengte, de toegediende dosis, de cellulaire toestand, het weefsel en het tijdstip van de meting. Het mechanisme moet daarom worden beschreven als voorgesteld, contextafhankelijk en bewijsafhankelijk, in plaats van als een universele mitochondriale schakelaar.
Versterkt roodlichttherapie het immuunsysteem?
Het huidige bewijsmateriaal toont geen algemeen immuunversterkend effect aan. Laboratorium- en dierstudies hebben veranderingen in macrofaaggedrag, cytokinesignalering, leukocytenactiviteit en weefselontsteking gerapporteerd na specifieke PBM-protocollen. Sommige studies bij mensen hebben ook veranderingen in geselecteerde ontstekingsbiomarkers gemeten. Een verandering in één cytokine of immuuncelmarker is echter niet hetzelfde als bewijs voor minder infecties, sneller herstel, een betere vaccinrespons of een sterkere algehele immuniteit.
"Immunomodulatie" is een nauwkeurigere onderzoeksterm dan "immuunversterking", maar zelfs die term moet gekoppeld worden aan een specifiek model, ziekte, weefsel, protocol en resultaat. Het mag niet gebruikt worden om te suggereren dat PBM automatisch elke ontregelde immuunrespons herstelt naar een ideaal evenwicht.
Lokale en systemische effecten moeten ook van elkaar worden onderscheiden. Een apparaat dat gericht is op het neusslijmvlies, de huid, een wond of een gewricht, produceert een andere blootstellingsgeometrie dan een paneel voor het hele lichaam. Systemische of effecten op afstand na lokale blootstelling zijn weliswaar voorgesteld en onderzocht, maar ze zijn niet vastgesteld als een algemeen voordeel van panelen voor het hele lichaam voor consumenten.
Kort samengevat: PBM kan onder bepaalde omstandigheden specifieke cellulaire en inflammatoire processen beïnvloeden. Het beschikbare bewijsmateriaal ondersteunt niet de beschrijving ervan als een bewezen methode om het immuunsysteem als geheel te versterken.
Wat onderzoek aantoont over immuuncellen en ontstekingsmarkers
Voorgestelde PBM-mechanismen en contextafhankelijke macrofaagreacties
Welke immuuncellen zijn onderzocht?
PBM-onderzoek heeft zich gericht op macrofagen, lymfocyten, dendritische cellen, neutrofielen en andere cellen die betrokken zijn bij ontsteking en weefselherstel. Onderzoek naar macrofagen wordt vaak besproken omdat deze cellen vele functionele toestanden kunnen aannemen als reactie op hun lokale omgeving.
Het bekende M1/M2-model kan nuttig zijn als vereenvoudigd leermiddel, maar echte macrofaagfenotypen bevinden zich op een continuüm. Sommige studies met rood of nabij-infrarood licht hebben een vermindering van bepaalde pro-inflammatoire markers of veranderingen die verband houden met herstelgericht macrofaaggedrag gerapporteerd. Het meeste van dit bewijs is preklinisch en de resultaten kunnen niet zomaar van toepassing zijn op alle golflengten, doses, weefsels, ziekten of commerciële apparaten.
Onderzoek met betrekking tot T-lymfocyten, natural killer-cellen of dendritische cellen is eveneens heterogeen. Bevindingen uit celkweek, dierstudies, onderzoek met extracorporale bloedbestraling en niet-invasieve blootstelling van de huid zijn niet onderling uitwisselbaar. Elke bewering over lymfocytenproliferatie of de activiteit van natural killer-cellen moet de exacte studie, blootstellingsmethode, populatie, parameters en klinische relevantie vermelden.
Wat leren we van onderzoek naar ontstekingsmarkers bij mensen?
Uit humane studies is gebleken dat er veranderingen optreden in markers zoals IL-6, IL-8, TNF-α, IL-10 of C-reactief proteïne in specifieke klinische situaties. Zo rapporteerde een kleine gerandomiseerde pilotstudie bij patiënten met milde tot matige COVID-19 kortetermijnveranderingen in geselecteerde serumcytokines na een gedefinieerd PBM-protocol. De onderzoekers gaven echter aan dat grotere en langere studies nodig waren en dat de studie geen duidelijk verband kon aantonen tussen cytokineveranderingen en de prognose.
Dit illustreert een belangrijke bewijsregel: een biomarkerresultaat bij een specifieke patiëntengroep bewijst niet dat er sprake is van algemene immuunondersteuning bij gezonde gebruikers, en het valideert evenmin een ander testpanel, dosering of thuisgebruikprotocol.
PBM omvat ook immuunrelevant onderzoek op het gebied van wondverzorging, orale mucositis, aandoeningen van het bewegingsapparaat en bepaalde ontstekingsziekten van de huid. Deze onderzoeksresultaten moeten per indicatie afzonderlijk worden beoordeeld. Ze mogen niet worden samengevoegd tot één algemene bewering dat PBM "de immuniteit verbetert".
Helpt roodlichttherapie als je ziek bent?
Neutrale thuissituatie voor een intranasaal lichtapparaat in een context van allergische rhinitis.
De uitdrukking "wanneer je ziek bent" kan verwijzen naar zeer uiteenlopende aandoeningen. Allergische rhinitis is een IgE-gemedieerde allergische aandoening; een verkoudheid is meestal een virale infectie; griep en bacteriële luchtweginfecties hebben andere oorzaken en risico's. Bewijs uit onderzoek naar allergische rhinitis kan niet worden gebruikt om te beweren dat PBM een verkoudheid of andere infectie behandelt, simpelweg omdat al deze aandoeningen gepaard kunnen gaan met neusklachten.
Intranasale lichttherapie met lage intensiteit is onderzocht voor de behandeling van symptomen van allergische rhinitis. Een systematische review en meta-analyse uit 2024, die 16 studies omvatte, toonde verbeteringen in de symptoomscores vóór en na de behandeling aan, maar rapporteerde ook aanzienlijke heterogeniteit en significante publicatiebias. In de placebogecontroleerde vergelijking verbeterde lichttherapie met lage intensiteit de neussymptomen niet significant ten opzichte van placebo. De auteurs pleitten voor grotere, kwalitatief betere studies en betere vergelijkingen met standaardbehandelingen.
Intranasale PBM kan daarom worden beschreven als een experimentele of aanvullende benadering voor symptomen van allergische rhinitis, en niet als een bewezen behandeling voor infecties, systemische immuniteit of herstel van ziekte.
PBM mag een medisch onderzoek of standaardbehandeling van een infectie niet vervangen. Raadpleeg een arts bij ademhalingsproblemen, pijn op de borst, verwardheid, uitdroging, aanhoudend hoge koorts, verergering van de symptomen of elke andere ernstige of zorgwekkende aandoening.
Hoe golflengte, bestralingssterkte en dosis de interpretatie beïnvloeden
Laboratoriummeting van een rood en nabij-infrarood LED-paneel
De resultaten van PBM kunnen niet alleen worden afgeleid uit de golflengte of de maximale bestralingssterkte. Een protocol moet minimaal de golflengte, de spectrale bandbreedte, de bestralingssterkte in het behandelvlak, het behandelgebied, de blootstellingstijd, de stralingsdosis, het herhalingsschema en – indien pulsering wordt gebruikt – de frequentie, de pulsbreedte, de duty cycle, de piekbestralingssterkte en de gemiddelde bestralingssterkte over de tijd vermelden.
De golflengte beïnvloedt de relatieve optische verdeling. Rood licht verzwakt over het algemeen sneller dan veel nabij-infrarode golflengten onder vergelijkbare omstandigheden, maar er is geen universele grens waar 660 nm "stopt" en 850 nm "begint". De verdeling hangt af van de huid, het bloedgehalte, de pigmentatie, de weefselstructuur, de geometrie van de lichtbron, de lenshoek, het contact en de invallende dosis. De golflengte bepaalt niet één vaste diepte of één specifiek doelwit voor immuuncellen.
De bestralingssterkte is het vermogen per oppervlakte-eenheid op het behandelingsvlak. Deze moet worden gerapporteerd in mW/cm² samen met de meetafstand, actieve golflengten, opwarmtijd, instrument, kalibratiestatus en of de waarde een meting in het midden, een piekwaarde, een gemiddelde of een meting op meerdere punten betreft. Een hoge waarde in het midden garandeert geen uniforme bestraling van het hele lichaam.
De stralingsdosis is een nominale energieberekening. Voor continue-golfblootstelling:
Stralingsdosis (J/cm²) = bestralingssterkte (mW/cm²) × tijd (seconden) ÷ 1000
Deze vergelijking is nuttig voor het controleren van een protocol, maar het is geen voorschrift. Dezelfde hoeveelheid J/cm² die wordt toegediend via verschillende combinaties van bestralingssterkte en tijdsduur, levert mogelijk niet dezelfde biologische respons op. Een zeer hoge bestralingssterkte gedurende een korte tijd en een lage bestralingssterkte gedurende een lange tijd zijn niet automatisch uitwisselbaar.
Pulseren voegt parameters toe; het bewijst geen superioriteit. Frequentie alleen is onvoldoende. De duty cycle, pulsbreedte, piekintensiteit en gemiddelde intensiteit moeten worden gerapporteerd. Er bestaat geen universele "beste Hz" voor immuunondersteuning, en een frequentie die in één apparaat of onderzoek wordt gebruikt, mag niet naar een ander worden overgedragen zonder het volledige gevalideerde protocol te volgen.
En hoe zit het met dagelijks gebruik?
Er bestaat geen universele, op bewijs gebaseerde regel die voorschrijft dat elk apparaat 10-20 minuten per gebied per dag gebruikt moet worden. De juiste blootstellingstijd hangt af van het specifieke model, het te behandelen gebied, de optische output, het beoogde gebruik, de veiligheidsbeoordeling en het onderzoeksprotocol. Volg de modelspecifieke instructies in plaats van sessietijden over te nemen van ongerelateerd onderzoek of concurrerende apparaten.
Wie kan PBM overwegen – en waar is het bewijsmateriaal nog beperkt?
Onderzoeker vergelijkt conditiespecifiek PBM-bewijs in verschillende populaties.
Het is nauwkeuriger om PBM te evalueren op basis van de aandoening, het doelweefsel, het apparaat, het protocol en het gemeten eindpunt, dan door te stellen dat grote groepen mensen "het meest waarschijnlijk baat zullen hebben".
Mensen met allergische rhinitis: Intranasale lichttherapie heeft voorlopig wisselend bewijs voor symptoomverlichting. Het is niet betrouwbaar aangetoond dat het superieur is aan een placebo, en het mag de reguliere behandeling niet vervangen.
Atleten: Lokale PBM is onderzocht op spierprestaties en herstel, maar deze resultaten bewijzen niet dat het immuunsysteem verbetert of dat er minder luchtweginfecties optreden. Een systematische review uit 2025 van PBM voor het hele lichaam vond in de vijf onderzochte studies geen bewijs voor een gunstig effect op herstel na inspanning of prestaties.
Oudere volwassenen: Leeftijdsgerelateerde ontstekingen, ook wel inflammaging genoemd, zijn een legitiem onderzoeksonderwerp, maar uit onderzoek bij mensen blijkt niet dat PBM-panels voor consumenten leeftijdsgerelateerde immuundysfunctie corrigeren.
Mensen met chronische, laaggradige ontsteking: Dit is een brede biologische beschrijving en geen specifieke diagnose. Bevindingen uit één ontstekingsaandoening mogen niet worden gegeneraliseerd naar alle chronische ontstekingen.
De individuele optische dosis kan variëren afhankelijk van huidpigmentatie, weefselsamenstelling, bloedgehalte, behandelingshoek en lichaamsdeel. Een grotere absorptie door de opperhuid bij sommige golflengten kan de hoeveelheid licht die dieper gelegen weefsel bereikt beïnvloeden, maar de huidige gegevens ondersteunen geen universele correctiefactor voor de huidskleur of een zelfgekozen dosisverhoging.
Gebruikers dienen de modelspecifieke instructies te volgen en een zorgverlener te raadplegen bij zwangerschap, kankerbehandeling, gebruik van medicijnen die lichtgevoeligheid kunnen veroorzaken, behandeling van een actieve auto-immuunziekte of behandeling van een gebied met een verdachte laesie. Dit zijn geen absolute contra-indicaties die voor elk PBM-apparaat gelden; de relevante beslissing hangt af van de golflengte, het beoogde gebruik, de blootstellingsomstandigheden, de medische voorgeschiedenis en de gebruiksaanwijzing van het apparaat.
Oogveiligheid moet ook apparaatspecifiek zijn. Ga er niet van uit dat zichtbaar rood of nabij-infrarood licht onschadelijk is voor de ogen. Volg de instructies van de fabrikant en de modelspecifieke fotobiologische veiligheidsbeoordeling met betrekking tot kijkafstand, blootstellingstijd, afscherming en oogbescherming voor de betreffende golflengte.
Inzicht in apparaatkwaliteit, testen en wettelijke documentatie.
Neutrale documentatievergelijking voor twee merkloze LED-apparaten
Goede productie- en meetpraktijken dragen bij aan een herhaalbare optische output van een apparaat. Ze bewijzen echter niet dat de output een specifiek medisch resultaat oplevert. Technische reproduceerbaarheid, conformiteit met regelgeving en klinische werkzaamheid zijn drie afzonderlijke kwesties.
Nuttig modelspecifiek bewijsmateriaal omvat:
- een gemeten spectrum na opwarming, inclusief piek golflengte, tolerantie en volledige breedte op halve hoogte;
- bestralingssterkte op de daadwerkelijke behandelingsafstand, inclusief gemiddelde, piekwaarde, testraster, dekking en uniformiteit;
- actieve golflengte en diminstellingen die tijdens de meting zijn gebruikt;
- stabiele output en bedrijfstemperatuur gedurende de beoogde sessieduur;
- pulsfrequentie, pulsbreedte, duty cycle, piekbestralingssterkte en, indien van toepassing, tijdgemiddelde bestralingssterkte;
- modelspecifieke fotobiologische veiligheidsbeoordeling, zoals de toepasselijke IEC 62471-testomstandigheden en risicoclassificatie;
- toepasselijke documenten met betrekking tot elektrische veiligheid, EMC, materialen, etikettering, kwaliteitssysteem en markttoegang.
Regelgevingsbepalingen moeten duidelijk van elkaar worden onderscheiden:
Registratie bij de FDA en vermelding op de lijst van apparaten betekenen niet dat de FDA een product heeft goedgekeurd, vrijgegeven, geautoriseerd, gecertificeerd of de klinische werkzaamheid ervan heeft geverifieerd. De FDA stelt dit expliciet.
De vrijstelling volgens artikel 510(k) is classificatie- en gebruiksspecifiek. Bepaalde apparaten kunnen vrijgesteld zijn van de meldingsplicht voorafgaand aan de marktintroductie als ze voldoen aan een vrijgestelde classificatie en binnen de toepasselijke beperkingen blijven. Zo beschrijft 21 CFR 890.5500 bepaalde therapeutische infraroodverwarmingslampen als vrijgesteld van artikel 510(k) onder § 890.9. Deze vrijstelling mag niet worden gegeneraliseerd naar elk product met rood licht of naar claims met betrekking tot immuunmodulatie.
De CE-markering geeft aan dat de fabrikant na het doorlopen van de vereiste conformiteitsbeoordelingsroute verklaart te voldoen aan de toepasselijke EU-eisen. Of een aangemelde instantie moet deelnemen, hangt af van de toepasselijke wetgeving, het beoogde gebruik en de classificatie van het apparaat.
De FCC-conformiteit heeft betrekking op de toepasselijke eisen voor radiofrequentieapparatuur; het garandeert geen medische werkzaamheid of volledige productveiligheid.
De RoHS-conformiteit betreft beperkingen op specifieke gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur. Het is geen therapeutische certificering.
Een ETL-vermelding , indien van toepassing, geeft aan dat een erkende testorganisatie het betreffende product heeft beoordeeld aan de hand van vastgestelde veiligheidsnormen. Dit bewijst geen klinisch voordeel.
De ISO 13485-certificering is van toepassing op een organisatie en de gedefinieerde reikwijdte van het kwaliteitsmanagementsysteem. Het is geen certificaat voor de werkzaamheid van een product.
REDDOT LED meldt dat het werkt volgens een ISO 13485-kwaliteitsmanagementsysteem en markt- en modelspecifieke documentatie bijhoudt voor de betreffende producten. Kopers dienen het actuele document, certificaat- of registratienummer, de wettelijke fabrikant, het betreffende model, de uitgevende of beoordelende instantie, de referentienorm, de reikwijdte, de geldigheidsdatum en de marktstatus op te vragen in plaats van af te gaan op een logo of een algemene verklaring.
Productiecontroles blijven belangrijk. LED-selectie, driverstabiliteit, thermisch ontwerp, inkomende inspectie, assemblagecontroles, uiteindelijke optische testen en wijzigingsbeheer kunnen de variatie tussen batches verminderen. Een gedocumenteerd kwaliteitsproces ondersteunt herhaalbaarheid; het zet een mechanismehypothese niet om in bewijs van immuunversterking.
Belangrijkste conclusies
PBM heeft biologisch plausibele en experimenteel waargenomen effecten op mitochondriale, inflammatoire en immuungerelateerde signalering, maar het mechanisme is geen enkel bevestigd CCO-naar-ATP-pad.
Uit de huidige gegevens blijkt niet dat een roodlichtpaneel voor consumenten de algemene immuniteit versterkt, luchtweginfecties voorkomt of de duur van een verkoudheid verkort.
Onderzoek naar allergische rhinitis mag niet worden gepresenteerd als bewijs voor de behandeling van virale of bacteriële aandoeningen. Intranasale PBM blijft een experimentele of aanvullende toepassing met wisselende resultaten.
Golflengte, bestralingssterkte, stralingsdosis, behandelgebied, blootstellingstijd, pulsparameters, weefsel en meetmethode moeten gezamenlijk worden geïnterpreteerd.
Productspecificaties, veiligheidstests, wettelijke status, certificering van het kwaliteitssysteem en klinische werkzaamheid zijn afzonderlijke vormen van bewijs.
FAQ
Verhoogt roodlichttherapie het immuunsysteem?
Er is onvoldoende klinisch bewijs om te concluderen dat roodlichttherapie de algehele immuniteit bij gezonde mensen verhoogt. Fotobiomodulatie (PBM) heeft in laboratorium-, dier- en humane studies specifieke gedragingen van immuuncellen en ontstekingsmarkers beïnvloed. Deze bevindingen tonen echter niet aan dat het leidt tot minder infecties, een sterkere reactie op vaccins of een sneller herstel in de algemene bevolking.
Helpt roodlichttherapie bij ziekte?
PBM is geen bewezen behandeling voor verkoudheid, griep, bacteriële luchtweginfecties of systemische virale aandoeningen. Het mag medische zorg niet vervangen. Intranasale lichttherapie met een lage intensiteit is afzonderlijk onderzocht voor symptomen van allergische rhinitis, maar allergische rhinitis is geen infectie en het huidige placebo-gecontroleerde bewijs is nog onzeker.
Wat gebeurt er als je elke dag roodlichttherapie toepast?
De veiligheid en verdraagbaarheid zijn afhankelijk van het specifieke apparaat, het spectrum, de bestralingssterkte, de behandelafstand, de blootstellingstijd, het behandelgebied, de warmteafgifte, de oogveiligheidsbeoordeling en de gezondheidstoestand van de gebruiker. Er is geen universele dagelijkse gebruiksduur. Volg de modelspecifieke instructies en stop het gebruik als er onverwachte pijn, aanhoudende roodheid, brandwonden, oogklachten of andere bijwerkingen optreden.
Waar moet het rode licht geplaatst worden als iemand ziek is?
Er bestaat geen gevalideerd algemeen plaatsingsprotocol voor "immuunondersteuning". Ga er niet van uit dat het belichten van de borstkas, keel, thymus, lymfeklieren of romp een ontsteking van de luchtwegen of een infectie behandelt. Gebruik een apparaat alleen voor het beoogde doel en volgens de instructies, en raadpleeg een arts bij significante of aanhoudende symptomen.
Referenties
de Freitas LF, Hamblin MR. "Voorgestelde mechanismen van fotobiomodulatie of lichttherapie op laag niveau." IEEE Journal of Selected Topics in Quantum Electronics . 2016;22(3):348–364.PMID 28070154 · Volledige tekst
Hamblin MR. "Mechanismen en toepassingen van de ontstekingsremmende effecten van fotobiomodulatie." AIMS Biophysics . 2017;4(3):337–361.PMID 28748217 · Volledige tekst
Sadraei S, et al. "Laag-niveau lasertherapie voor allergische rhinitis: een systematische review en meta-analyse." International Archives of Allergy and Immunology . 2024;185(9):871–886.DOI 10.1159/000538049
Marashian SM, et al. "Fotobiomodulatie verbetert de serumcytokinerespons bij milde tot matige COVID-19: de eerste gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde pilotstudie." Frontiers in Immunology . 2022;13:929837. DOI 10.3389/fimmu.2022.929837
Álvarez-Martínez M, Borden G. "Een systematische review over fotobiomodulatie van het hele lichaam voor sportprestaties en herstel." Lasers in Medical Science . 2025;40:55.PMID 39883205 · DOI 10.1007/s10103-025-04318-w
Lanzafame RJ, Stadler I, Kurtz AF, et al. "Wederkerigheid van blootstellingstijd en bestralingssterkte op energiedichtheid tijdens fotobestraling bij wondgenezing in een muizenmodel voor doorligwonden." Lasers in Surgery and Medicine . 2007;39(6):534–542. DOI 10.1002/lsm.20519
Amerikaanse Food and Drug Administration. "Belangrijke herinneringen over registratie en vermelding."FDA
Amerikaanse elektronische code van federale regelgeving. "21 CFR Deel 890 - Apparaten voor fysieke geneeskunde," inclusief § 890.5500. eCFR
Europese Unie. "CE-markering – het certificaat verkrijgen, EU-vereisten." Jouw Europa
Internationale Elektrotechnische Commissie. "IEC 62471:2006 – Fotobiologische veiligheid van lampen en lampsystemen."IEC
Internationale Organisatie voor Standaardisatie. "ISO 13485:2016—Medische hulpmiddelen—Kwaliteitsmanagementsystemen—Eisen voor regelgevingsdoeleinden."ISO
Amerikaanse Arbeidsveiligheids- en Gezondheidsadministratie. "Nationaal erkend testlaboratoriumprogramma."OSHA
Gerelateerde handleidingen
Op bewijs gebaseerde richtlijnen voor fotobiomodulatie, dosering, testen en veiligheid
De onderstaande richtlijnen behandelen de afzonderlijke vragen die vaak onder de noemer 'immuunondersteuning' vallen. Elk onderwerp moet worden geëvalueerd aan de hand van bewijsmateriaal dat relevant is voor de aandoening, het doelweefsel, het apparaat en het protocol.
Roodlichttherapie en ontstekingen: dit artikel bespreekt aandoeningsspecifieke ontstekingsprocessen en onderscheidt veranderingen in biomarkers van aangetoonde klinische resultaten.
Roodlichttherapie voor huid- en wondgenezing onderzoekt lokaal weefselherstelonderzoek zonder die bevindingen te extrapoleren naar de algehele immuniteit van het lichaam.
Roodlichttherapie voor spierherstel onderscheidt lokale spierbehandelingen van apparaten voor het hele lichaam en van beweringen over infectierisico's of de werking van het immuunsysteem.
De selectiegids voor apparaten voor roodlichttherapie legt uit hoe u het gemeten spectrum, de bestralingssterkte in het behandelvlak, de uniformiteit, de thermische stabiliteit, de pulsparameters en de modelspecifieke documentatie kunt vergelijken.
De veiligheidsvoorschriften voor roodlichttherapie omvatten fotobiologische veiligheid, elektrische veiligheid, EMC, kwaliteitsmanagementcertificering, marktregistratie, conformiteitsbeoordeling en klinisch bewijs.
Begin met de handleiding die aansluit bij de vraag die wordt onderzocht, in plaats van ervan uit te gaan dat één golflengte, dosis, apparaat of document voor elk gebruiksscenario geschikt is.